ТИШИНА, и, ж., рідко. Те саме, що тиша. Це було рано. Всюди панувала ще поранкова тишина (Коб., III, 1956, 25); Стихає шепіт. Урочисто на парти падає тишина (Гонч., Вибр., 1959, 67); Сині гори, далина. І на морі тишина (Сос., II, 1958, 33); На березі - життя: і гавкання, і крики. А в серці тишина незаймана живе (Рильський, 1, 1960, 153).