Тлумачний словник української мови
ПАРЛАМЕНТАР, я, ч. 1. Те саме, що парламентарій. Кваліфікація така Щоб дурно не пропала, Пан Асквіт знов парламентар На втіху лібералам (Еллан, І, 1958, 283).
2. Те саме, що парламентер. - Ратуш горить? - чути було голоси.. - Післали [послали] парламентарів до Гаммерштейна (Фр., VI, 1951, 338); Знадвору по одному входили карасунці на підмогу своєму парламентареві (Ле, Міжгір'я, 1953, 102).